Podróż Boliwia Chile

Poza Trasą Boliwia oraz Chile 

04.10 – 25.10.2019  

 

Program podróży:

Dzień1.

Przylot do Santa Cruz (ok. 6.00). Zakwaterowanie w hotelu. Zwiedzanie miasta.

Dzień 2.

Rano wyjazd do parku Amboro. Aby dotrzeć do Refugio Los Volcanes będziemy pokonywać stromą, szutrową drogę pod górę, podziwiając piękno dżungli. Po zakwaterowaniu w miejscowej Lodge, czeka nas 1-2 godzinny spacer po okolicy. Po lunchu 3-4 godzinny lekki trekking po parku Amboro ? i kąpiel w naturalnym oczku wodnym.

Po zmroku będzie możliwość krótkiego spaceru z pochodniami, podczas którego można napotkać pancerniki czy nocne małpy. Zapewniony lunch i kolacja.

Dzień 3.

Po śniadaniu przejazd do Samaipata. Po drodze zatrzymamy się przy ?Cuevas” ? formacji kilku przepięknych wodospadów. Samaipata jest położona w dolinie na wysokości 1600m n.p.m. Obejrzymy tam muzeum, które przedstawia kultury Moxo-Collas, Chane i Inków. Po lunchu wyruszymy do twierdzy El Fuerte (1800 m n.p.m) ? twierdzy wykutej w jednej ogromnej skale.

Wieczorem powrót do Santa Cruz. Zapewnione śniadanie i lunch.

Dzień 4-6

Wyjazd śladami misji jezuickich. Na naszej trasie są najważniejsze misje jezuickie założone po wkroczeniu konkwisty do Nowego Świata. 6 z nich jest wpisana na listę UNESCO. Są to unikalne kościoły i budynki, doskonale zachowane, niezwykle precyzyjnie rzeźbione przez miejscową ludność pod czujnym okiem jezuitów. Zapewnione śniadanie, lunch i kolacja (1 dnia bez śniadania).

Dzień 7

Park Narodowy Kaa Iya del Gran Chaco. Jest to najgorętszy region Boliwii, prawie suchy i pokryty największym, dziewiczym, tropikalnym, suchym lasem na Ziemi. Będziemy tropić jaguary, pumy, oceloty, pancerniki czy świnie tagua. Nocleg na terenie parku w namiotach. Zapewnione śniadanie, lunch i kolacja.

Dzień 8

Świtem dalsze podglądanie zwierząt w Gran Chaco oraz powrót do Santa Cruz. W S.C. jesteśmy wieczorem. Zapewnione śniadanie i lunch.

Dzień 9

Przelot samolotem do LaPaz. Zakwaterowanie. Powolna aklimatyzacja – zwiedzanie miasta. Obowiązkowy zakup torebeczki liści koki ? odwiecznego sposobu na ?soroche? czyli chorobę wysokościową ? będziemy rzuć i pić napar.

Dzień 10

W pobliżu La Paz znajduje się najwyżej położony na świecie wyciąg narciarski ? niestety dziś już nieczynny. Zmiany klimatyczne spowodowały znikome opady śniegu nawet na wysokości 5300m n.p.m. Zatem popularny lodowiec stał się smutną górą. Zmierzymy się z Chacaltaya, aby podziwiać niesamowite widoki na szczyty And, a przy dobrej pogodzie nawet Titicacę. Po południu przejedziemy do Valle de la Luna ? doliny księżycowej. Przejdziemy się labiryntem skał, tak uformowanych jakby zostały przeniesione z księżyca na ziemie.

Dzień 11

Całodzienny wyjazd nad jezioro Titicaca. Zwiedzimy Copacabanę oraz Wyspę Słońca na jeziorze.

Dzień 12

La Paz. Ostatnie zakupy na targu czarowników magicznych amuletów, biżuterii z ametrynem (kamień powstały z połączenia ametystu i cytrynu – wydobywany w Boliwii posiada oryginalną, dwubarwną strukturę fioletowo-żółtą) oraz ubrań z wełny alpaki.

Wieczorem pożegnamy LaPaz i nocnym autobusem (z rozkładanymi fotelami 180st.) przejedziemy do Uyunii.

Dzień 13

Wyruszamy na największe solenisko świata ? Salar de Uyunii. Przemykając po warstwie soli zatrzymamy się na wyspie Incahuasi, na której rosną ponad stuletnie kaktusy giganty. Noc spędzimy w solnym hotelu. Na wyjeździe zapewniony lunch i kolacja.

Dzień 14

Dalsza podróż przez Salar. Na naszej trasie będą pojawiać się laguny pełne różowych flamingów, łąki z pasącymi się wikuniami, lamami i alpakami. Nocą będzie okazja, aby podziwiać niebo pełne gwiazd. Na wyjeździe zapewnione śniadanie, lunch i kolacja.

Dzień 15

O świcie startujemy, aby obejrzeć geyzer Sol de Manana, położony na wysokości 5 000m n.p.m., będzie można także zażyć kąpieli w gorących źródłach w 35 st. Po drodze będziemy oglądać Pustynię Daliego ? nazwaną tak ? ponieważ formacje skalne wyglądają tak, jakby sam mistrz je stworzył a nie natura. Zatrzymamy się przy Zielonej Lagunie, która kolor wody zawdzięcza znajdującym się w niej toksycznym związkom miedzi. Z 6 000m n.p.m. zaś będzie patrzył na nas wulkan Licancabur. Tutaj przekroczymy granicę Boliwii z Chile. Wyprawa zakończy się około południa w San Pedro de Atacama. Nocleg w SPA 2 408m n.p.m. Na wyjeździe zapewnione śniadanie.

Dzień 16

Atacama 4200m n.p.m. Obejrzymy wulkaniczne laguny, czerwone formacje skalne oraz Chaxa Lagoon ? rezerwat flamingów. Na wyjeździe zapewnione śniadanie i lunch.

Dzień 17

Skoro świt wybierzemy się obejrzeć prawdopodobnie najwyżej położone gejzery na świecie ? 4320m n.p.m. Geizery El Tatio (w j. Quechua znaczy ?piec?) Aktywność gejzerów jest najwyższa tuż przed wschodem słońca, kiedy temperatura gwałtownie wzrasta. Z ziemi wydobywają się wtedy gęste kłęby pary wodnej i kilkumetrowe fontanny gorącej wody. Niekiedy wyczuwalne jest drżenie ziemi wokół niektórych kraterów. Na tym obszarze jest około 80 gejzerów.

Odwiedzimy też wioskę Machuca, gdzie hoduje się alpaki (można zjeść w miejscowym barze stek z alpaki). Na wyjeździe zapewnione śniadanie.

Po południu czeka na nas Valle de la Luna ? Dolina Księżycowa ? niesamowite krajobrazy przy zachodzie słońca.

Dzień 18

Rano przejazd autobusem do Antofagasta (ok. 3 h) nad ocean. Zakwaterowanie oraz spacer po miasteczku.

Dzień 19

Czas wolny. Plażowanie. Zwiedzanie. Odpoczynek. Relaks

Dzień 20.

Lot do Santiago de Chile. Przelot do Europy. (w zależności od godziny lotu ? możliwe jest zwiedzanie Santiago).

 

Cena 4.000 PLN + 2.000 USD (Wyjazd w grupie-minimum 7 osób)

 

Cena zawiera:

przeloty wewnętrzne

standardowe ubezpieczenie KL i NNW

noclegi w hotelach lub pensjonatach w pokojach 2 osobowych lub guesthouse

transport: autobusy, taksówki, promy, łodzie, ryksze

koszty organizacyjne w Polsce i na miejscu wyprawy,

opiekę polskiego pilota leadera wyprawy

zezwolenie na wjazd do parków

wszelkie permity

wyzywienie lunch i sniadanie w większości miejsc ( wskazane w opisie)

Cena nie zawiera:

przeloty Warszawa-Santa Cruz, Santiago de Chile- Warszawa ( około 4.500pln )

kosztów wyżywienia (ok. 15 $ dziennie),

biletów wstępu do obiektów zwiedzanych ( max.30 usd)

napiwków

potencjalnych zajęć fakultatywnych

 

Boliwia.

Boliwia jest jednym 2 państw na kontynencie Amerykańskim, które nie ma dostępu do oceanu. Boliwia utraciła dostęp do Pacyfiku w wyniku konfliktu zbrojnego między Chile a Boliwią wspieraną przez Peru, który trwał w latach 1879-1884 r. Spór zapoczątkowała kłótnia o część pustyni Atakama, gdzie znajduje się wiele surowców naturalnych. W tamtym czasie wydobywały je firmy chilijskie i brytyjskie, które nie zgodziły się zapłacić rządowi boliwijskiemu wyższych podatków, co doprowadziło do wybuchu walk. Konflikt trwa po dzień dzisiejszy ? pomimo tego, że wielokrotnie Chile oferowało rozwiązanie. Ciekawostką jest to, że co roku Boliwia hucznie obchodzi Tydzień Morza ? 23 marca.

Zatem nasza wyprawa, gdyby odbyła się przed wojną obejmowałaby tylko 1 kraj Boliwię z małym stopem w chilijskim Santiago na wylot z Ameryki.

Przygodę zaczynamy w Santa Cruz de la Sierra, najbardziej rozwiniętym gospodarczo rejonie Boliwii. Jednocześnie jest to rejon w pobliżu którego znajdują się przepiękne, dziewicze tereny. Niestety znikoma infrastruktura, powoduje, że tylko prawdziwi, ciekawi świata podróżnicy tam docierają.

Miasto zostało założone w 1561 r przez ?uflo de Chávez. Początkowo zlokalizowane było 220 km na wschód w okolicach dzisiejszego miasta San Jose de Chiquitos, jednak konflikty z Indianami zmusiły hiszpańskich osadników do przeniesienia na obecne miejsce.  Obecnie Santa Cruz (czyli Święty Krzyż) ma miano bogatego miasta, a mówi się, że mieszkańcy wzbogacają się na handlu kokainą.

Park Narodowy Amboro leży na powierzchni 430 tys. hektarów. Położony jest dokładnie w miejscu, gdzie andyjska Kordyliera obraca się gwałtownie na północny zachód i dalej biegnie w kierunku południowego Peru. Ta formacja pasma górskiego jest przyczyną różnych klimatów Parku: północna strefa jest ciepła i wilgotna; południe jest suche i umiarkowane.

W Parku Amboró zbiegają się cztery najważniejsze ekoregiony biologiczne: wilgotne lasy Amazonki, lasy i pampy Andów, suche tereny Chaco oraz sawanny i gaje Cerrado.

Inną jego cechą jest różnorodność wysokości w parku Amboró, który waha się od 320m n.p.m do 3300m n.p.m. tworząc różne podłogi ekologiczne.

Samaipata. Dolina była zamieszkana od ok 2000 lat p.n.e.. Wiadomo, że ten teren zajmowali ludzie kultury Chane, parający się rolnictwem, polowaniem i zbieractwem. Chane słynęli z gęsto zaludnionych wiosek, ceramiki i projektów graficznych, a przede wszystkim z budowy świątyni w El Fuerte. Uprawiali głównie kukurydzę i orzeszki ziemne i byli raczej spokojni.

Region został później podbity przez Inków. Gdy Hiszpanie dotarli do doliny El Fuerte było już puste.

W 1618 r. Pedro de Escalante y Mendoza założył Samaipata, jako punkt kontaktowy między Santa Cruz i Vallegrande. Miasto przeniosło się z pierwotnego położenia w miejscu znanym jako Castilla do obecnej lokalizacji, kilka kilometrów na zachód. Oczywiście jak łatwo się domyśleć nie wiadomo w jakim celu stworzono El Fuerte

Kaa Iya Del Gran Chaco ma większą powierzchnię niż Belgia. Położony jest na wysokości od 100 do 839m n.p.m. Średnie opady wynoszą od 1400 do 400 mm rocznie.

Jest to najgorętszy region Boliwii, prawie suchy i rośnie tam największy, dziewiczy, tropikalny, suchy las na Ziemi. Fauna występująca na tym obszarze jest reprezentatywna dla regionu równin Chaque?a, z 350 zarejestrowanymi gatunkami, 89 gatunkami węży, 301 gatunkami ptaków, 65 gatunkami małych ssaków i 59 gatunkami dużych ssaków. Przede wszystkim są to peccary Chacoan, znane lokalnie jako świnia tagua lub quilimero, powszechnie występujący gatunek w Chaco, pancerniki oraz marakasy z Chacoan. Można również spotkać jaguara, pumę, ocelota i wilka grzywiastego. Ten boliwijski park narodowy jest znany na całym świecie ze względu na dużą populację kotów, szczególnie jaguara, jest uważany za jedno z najlepszych miejsc na świecie pod kątem możliwości ich oglądania. Szacuje się, że w parku żyje około 1000 jaguarów.

Misje jezuickie.

Osiedla założone przez jezuitów w latach 1696 ? 1760. Powstało 10 ośrodków do których władze kolonii hiszpańskiej przesiedlały przymusowo indian  plemienia Chiquitos. Centralnym punktem każdej osady był kościół, którego architektura stanowiła połączenie katolickich i lokalnych tradycji. Indianie zajmowali się uprawą roli, natomiast jezuici administracją osiedli. Najlepiej zachowane misje to : San Francisco Javier, Concepción, Santa Ana, San Miguel, San Rafael i San José. Są wpisane na listę UNESCO. Budynki są bogato zdobione na zewnątrz jak i wewnątrz: malowidłami i rzeźbami.

La Paz.

Największa metropolia Boliwii, założona w 1548 roku przez Alonso de Mendozę na miejscu osady Indian o nazwie Chuquiago.

Niekonstytucyjna stolica państwa, położona na 3600m n.p.m. ? uznana za najwyżej położoną stolicę na świecie. Razem z El Alto tworzy prawie 3 mln aglomeracje. La Paz leży w Andach Środkowych, na płaskowyżu Altiplano, u podnóża Kordyliery Królewskiej. 

W mieście znajduje się najwyżej położony na świecie stadion piłkarski (3600 m n.p.m.), na którym reprezentacja Boliwii rozgrywa spotkania międzynarodowe, a lokalne drużyny regularne rozgrywki ligowe. Do LaPaz na handel jak i po prostu za pracą, przybywają mieszkańcy całej Boliwii, tak więc można zobaczyć rozmaitość strojów prawie każdego regionu. Żywa jest kultura indiańska jak i język.

Jezioro Titicaca i Isla del Sol

Titicaca jest najwyżej położonym żeglownym jeziorem na świeci. Jest podzielone pomiędzy Peru i Boliwię. Jednak to na boliwijskiej stronie jest Wyspa Słońca. Wg legendy Inkaskiej bóg Viracocha, który stworzył wszechświat wyłonił się właśnie z wód jeziora Titicaca i w tym miejscu stworzył Słońce. Wyspę można obejść w kilka godzin, zamieszkuje ją kilka społeczności ? które dbają o wyspę i turystów.

Salar de Uyuni. 10,5 tys. km kw, 3 653 m n.p. jest to jeden z najbardziej płaskich obszarów na świecie ? różnica wzniesień wynosi niecałe 41 cm. Największe solenisko świata jest pozostałością po Lago Minchin, prehistorycznym słonym akwenie, który niegdyś pokrywał większość dzisiejszej południowo-zachodniej Boliwii. Obecnie grubość warstwy soli w centralnej części solniska przekracza 10 metrów. W porze deszczowej powierzchnię pokrywa warstwa wody, tworząca niezwykły efekt lustra.

CHILE

Atacama.

Piaszczysto-kamienista pustynia Atacama jest jednym z najbardziej suchych miejsc na kuli ziemskiej. Średnia roczna suma opadów wynosi tam 10 do 50 mm/m2, znajdują się na niej jednakże obszary, gdzie przez ponad 450 lat nie spadła kropla deszczu. Pustynia ma ok. 450 km długości i do 100 km szerokości. Roślinność posiada zupełnie inny charakter od roślinności saharyjskiej. Oprócz nielicznych roślin korzystających z nawilżonej rosą powierzchniowej warstwy gleby występują tam porosty czerpiące wodę bezpośrednio z mgły. W wielu miejscach pustynia ma krajobraz niemalże księżycowy, urozmaicony nielicznymi kolczastymi krzewami, zaroślami jukki, opuncji, agaw i krzewami jojoby.

 

Więcej szczegółów ? czasów przejść, wysokości etc..  pod numerem telefonu i whatsup +48 731 478 325, email: kontakt@pozatrasa.pl oraz facebook https://web.facebook.com/Pozatrasa5/
Recenzje wyjazdów ? https://web.facebook.com/pg/Pozatrasa5/reviews/